DE WERKPLEK

De schouders van de kelderreparateur kraken als chips Met een lekke kelder is het hopen tegen beter weten in. Je kunt pompen en dweilen, maar op een dag moet toch de vakman erbij. Jan en Riemy Bouwer in Birstum onder Grou schakelden Jacob Hofstra in, De Kelderspecialist uit Gorredijk.

Hofstra doet het werk zestien jaar, en heeft alle variaties op een lek al eens meegemaakt. Na een duik in de gangvormige kelder van de honderd jaar oude boerderij heeft hij zijn oordeel vlot klaar. ,,Dit sjocht der noch net iens sa raar út.'' Eén zwakke hoek is de hoofdoorzaak. ,,Sjoch mar, brune plakjes.'' Her en der spotte hij bovendien kleine scheurtjes in de muren, die verder niet poreus zijn. ,,Gieltsjes wurde net gau poreus.''

's Winters bleef de kelder altijd wel droog, maar 's zomers stond er steevast 10 tot 15 centimeter water in, vertelt Riemy.
De vakman beklopt de wanden. ,,Hat hjir net in raamke sitten?'', roept hij vanuit de diepte. Jazeker, zegt Riemy, het is dichtgemetseld. ,,Dat soe eins wer iepen moatte'', luidt het advies. ,,En dan in twadde roasterke derby, sadat it goed trochwaaie kin.'' Dan blijft de kelder droog, zodra de Gorredijkster hem gerepareerd heeft.

Hofstra schat voor reparatie vier tot vijf uur nodig te hebben. Mits, zegt hij, de Bouwers zelf met een plamuurmes de vochtige kalklaag van de wanden bikken. Dat hoeft niet zo veel tijd te kosten, want de kalk dwarrelt bij de geringste aanraking van de muren af. Eenmaal boven maakt Hofstra zijn aanvalsplan bekend.

De gaatjes en de scheurtjes zal hij injecteren met tweecomponentenhars, een combinatie van hars en verharder. De verharder zet uit zodra er water bij komt, en dringt dan in alle holtes. Daarna bestrijkt hij de muren met kisol, dat in de poriën trekt. Daar overheen komt een afsluitende mortellaag, een mixje van plastic en cement. Dan moet de kelder er weer een flinke tijd tegen kunnen. Hofstra geeft tien jaar garantie op de behandelde delen.

Kelders repareren is geen beroep voor watjes. Vakmannen als Hofstra zitten vaak in onmogelijke houdingen te werken. Zelf heeft hij last van z'n schouders. Ze kraken als chips als hij z'n armen beweegt. Deels slijtage, deels het gevolg van een val in een lekke gierput. Hofstra buigt zijn hoofd en toont zijn schedel. Vaak stootte hij zijn hoofd, maar het litteken is van de ene keer dat het er ongenadig hard aan toe ging. ,,Ik hie de kop ûnder it bloed.''
Wat kost dat nou, zo'n klus in Birstum? Hofstra wappert met z'n handen, slaat aan het hoofdrekenen, maar zegt dan dat-ie geen bedrag gaat noemen. ,,Ik kin wol wat sizze, mar dat wurdt him net.

Ik moat de opperflakte noch opmjitte, de materiaalkosten yn byld bringe, dat soarte dingen.'' Bij benadering? ,,Nee, oars fâlt it yn it echt miskien tsjin''. Jan Bouwer: ,,Of mei, fansels.''